گرامي باد اول ماه مه روز جهاني طبقه کارگر

اول ماه مه روز جهاني کارگران است. هر ساله در اين روز کارگران جهان با برپا داشتن مراسم و متينگ و راهپيمائي‌هاي باشکوه، در اعتراض به نظام ستمگر و ظالمانه سرمايه‌داري و نويد برقراري دنيايي بهتر به حرکت در مي‌آيند و روز جهاني خود را جشن ميگيرند. کارگران در اين مراسمها ضمن بيان خواستهاي اقتصادي، اجتماعي و سياسي خود در بيانيه‌ها و قطعنامه‌‌هاي گوناگون، براي ايجاد اتحاد و همبستگي طبقاتي خود، براي سازمانيابي و ايجاد تشکلهاي مستقل کارگري تلاش مي‌کنند و هر سال با تجربه بيشتري نسبت به سال قبل، به ميدان مي‌آيند.

گراميداشت اين روز در ايران کماکان براي طبقه کارگر با مشکلات عديده روبرو است. مراسمهاي غير دولتي  که در اين روز برپا مي‌شوند، معمولا غير قانوني تلقي شده و فعالين آنها مورد اذيت و آزار قرار مي‌گيرند. با اين وجود هر سال بيش از پيش شاهد برگزاري پرشکوەتر اينگونه مراسمها دراول ماه مه هستيم.

طبقه کارگر ايران امسال در شرايطي به پيشواز برپا داشتن مراسم اول ماه مه مي‌رود که کماکان درگير مبارزه براي رهايي از ستم و بيداد و چپاول رژيم اسلامي سرمايه و کسب حقوق خود در جهت تأمين امکانات زندگي براي خود و خانواده‌اش بسر ميبرد. بسياري از کارگران صنايع و کارگاها بدنبال پس گرفتن حقوق به تعويق افتادەاشان هستند. حقوق ابتدائي امنيت کاري در محل کار، بسته شدن کارخانجات، تورم و بيکاري بالاي چند ميليون، دو و چند کاره شدن، دو شيفته کار کردن براي امرار معاش، هنوز بخش عمده‌اي از  معضلات اقتصادي طبقه کارگر ايران بشمار مي‌رود.

آغاز سال ٩٦ ونامگذاري مجددآن تحت عنوان “سال اقتصاد مقاومتي” از طرف رهبر جمهوري اسلامي، چيزي نيست جز تحميل فقر بيشتر براي طبقه کارگر و زحمتکشان جامعه. بکارگيري سياست کار ساعتي “پاره وقت” در راستاي خدمت به کارفرما است. اين سياست، کارفرما را از پرداخت سهمش در ارتباط با بيمه درماني و بازنشستگي کارگر معاف مي‌کند، و هر زماني که لازم داشته باشد مي‌تواند کارگران معترض را جايگزين کند.

روز جهاني طبقه کارگر امسال در شرايطي گرامي داشته مي‌شود که جنگهاي خانمان سوز کشورهاي منطقه کماکان ادامه دارند. روزانه دەها زن و کودک بي‌گناه جانشان را از دست مي‌دهند. و هزاران خانواده آواره کشورهاي ديگر مي‌شوند. سياست جنگ‌افروزانه جمهوري اسلامي ايران به نگراني مردم از بدام افتادن ايران به اين جنگ، مي‌افزايد.

جنگهاي ارتجاعي منطقه که دير زماني است از مردم قرباني مي‌گيرند، به معضل مضاعف طبقه کارگر ايران تبديل شده است. جمهوري اسلامي ايران که خود از بازيگران اصلي و ديرينه جنگ افروزي و جنايات موجود در منطقه است،  تلاش مي‌کند تا مردم ايران را از ناامني و ويراني و کشتار و آوارگي مردم منطقه خاورميانه و کشورهاي همجوار بترساند و به مردم چنين القاء کند که؛ “مخالفان رژيم اسلامي ايران ميخواهند ايران هم وضعيتي مشابه سوريه پيدا کند”. سران جمهوري اسلامي ايران با چنين ترفندي،  براي سرکوب اعتراضات داخلي فضاسازي نموده، و با ادامه دادن به غارت و چپاول هر چه بيشتر و در تنگنا قرار دادن و به سکوت واداشتن کارگران و زحمتکشان جامعه  برنامه ريزي کرده‌اند.

سنت برپا داشتن مراسم اول ماه مه در کردستان به سالهاي اول پس از انقلاب ٥٧ بر مي‌گردد. در طول ٣٨ سال گذشته کارگران کردستان براي زنده نگه داشتن اين روز هزينه انساني فراواني دادەاند، اما هر ساله به گونەاي که برايشان مقدور بوده اين روز را گرامي داشتەاند. کارگران آگاه و مبارز از حضور در مراسمهاي رژيم سرمايه‌داري اسلامي ايران دوري ميکنند.

کارگران در مراسمهاي مستقل کارگري، بيانيه‌ها و قطعنامه‌‌هايي در ارتباط با خواسته‌هاي اقتصادي و سياسي خود ارائه ميدهند، و باحضور يکپارچه و قدرتمند خود، همصدا آنرا تأييد و تصويب مي‌کنند.

کارگران تنها از طريق سازمانيابي توأم با آگاهي، و حفظ اتحاد و همبستگي طبقاتي‌شان، ميتوانند، سرمايه‌دار و کارفرما و دولت حامي آنان را مجبور به برآورده کردن خواسته‌ها و شناختن حقوق تاريخي و انساني خود بنمائيد.

گرامي باد اول ماه مه

زنده باد سوسياليسم

سرنگون باد جمهوري اسلامي ايران

هيأت هماهنگي روند سوسياليستي کومەله

24.04.2017

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*