درگرامیداشت هشت مارس روز جهانی زن

٨ مارس روز جهان زن

شهین حیدری

رسم بر این است که هر سال زنان و مردان آزادیخواه و برابری طلب در بیشتر شهرهای جهان؛ با برپایی متینگ، راهپیمایی ودر گردهمایی‌های متفاوت، برای گرامیداشت این روز و دراعتراض به تبعیض جنسی و ستم مضاعف و فرودستی زنان تجمع کنند و فریاد آزادیخواهی و برابری با مردان را در کلیه عرصه‌های کار و فعالیت سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی  سر دهند. (قابل ذکر است که امسال به دلیل شیوع کرونا در همه کشورها، چنین تجمعاتی آنلاین برگزار میشود.)  زنان آزادیخواه و برابری طلب ایرانی هم، علیرغم ممنوعیتها و محدودیتهای که درایران در این رابطه وجود دارد، هر سال بطور غیر علنی و بیشتر در تجمعات کوچک، روز هشت مارس را گرامی داشته و آنرا فرصتی مناسب برای بیان درد و رنجی که حاکمان اسلامی زن ستیز به آنان تحمیل نموده‌، میدانند. آنان همچنین به بحث و تبادل نظر پیرامون  راه رهایی از وضع موجود، چگونگی ایجاد ارتباط با زنان دیگر میپردازند. زنان آزادیخواه و عدالت طلب ایرانی، برای ایجاد اتحاد وهمبستگی و مبارزه‌ای سازمان یافته علیه تبعیض و بیعدالتی تحمیل شده به آنان و تأمین حقوق برابر با مردان، در تلاشی مداوم هستند.

مبارزات برابری خواهی زنان آگاه و آزادیخواه بویژه در ممالک پیشرفته صنعتی قدمت طولانی دارد. هشت مارس و تبدیل شدن این روز به روز جهانی زنان نیز، از پروسه‌ای تاریخی برخوردار است.  زنان کارگر یک کارخانه پوشاک در شیکاگو، در روز هشت مارس ١٨٥٧، در اعتراض به شرایط سخت کاری خود و دستمزد کم، دست به اعتصاب زدند. پلیس با حمله وحشیانه به صفوف معترضین بسیاری را زخمی کرد، تعدادی نیز کشته شدند و عده‌ای هم روانه زندان گشتند. این برخورد سرکوبگرانه و ضد انسانی پلیس و کارخانه‌دار و دولت آنوقت امریکا، طی چند دهه زمینه بیداری زنان را در کشورهای پیشرفته جهان فراهم نمود. بعداز گذشت بیش از پنجاه سال از سرکوب مرگبار زنان کارگرشیکاگو، در هشتم مارس سال ١٩٠٨ ، کارگران نساجی کتان در شهر نیویورک، به منظور احیای خاطره آن اعتصاب، دست به اعتصاب زدند. صاحب کارخانه بهمراه نگهبانان بخاطر جلوگیری از همبستگی کارگران بخشهای دیگر با اعتصاب کنندگان، این زنان را در محل کارشان محبوس کردند، و بعد به دلایل نامعلوم کارخانه آتش گرفت. ١٢٩ تن از زنان کارگر محبوس، در آتش سوختند. به دلیل این جنایت وحشتناک، روز هشت مارس بطور سنتی بنام روز مبارزه زنان علیه بیعدالتی و فشار علیه زنان در خاطره‌ها باقی ماند.  زنان در آنهنگام از حق رأی محروم بودند. اولین بار کلارا زتکین سوسیالیست مبارز آلمانی، در سال ١٩١٠ ، در کنگره سوسیال دمکراتها در کپنهاک  پیشنهاد کرد که این روز را بنام روزجهانی زن نامگذاری کنند. کنگره این پیشنهاد را پذیرفت. در سال ١٩٤٥ سازمان ملل متحد قانون اصل برابری زن و مرد را تصریح کرد. در سال ١٩٧٥  سازمان ملل متحد روز هشت مارس را بعنوان روز جهانی زن  به رسمیت شناخت.  دو سال بعد از آن  سازمان یونسکو این روز را جهانی اعلام نمود. از آن زمان روز هشت مارس در بعضی کشورها تعطیل  رسمی اعلام شده است.

زنان مبارز و آزادیخواه!

ستم و تبعیض درمورد زنان تاریخی بس طولانی دارد. مذهب همواره توجیه‌گر این نابرابری بوده و هست. زنان در ایران و کردستان نیز مثل سایر ممالک خاورمیانه، بخاطر زن بودن از حقوق انسانی و از آزادی محروم هستند. جمهوری اسلامی ایران موقعیت فرو دستی را به زنان ایران تحمیل نموده و با تبعیض و زن ستیزی خاصی که در جامعه بر قرار نموده، زندگی زنان را با درد و رنج طاقت فرسا توأم نموده است. اولین گام در راه رهایی زنان از حاکمیت مرد سالاری در ایران، لغو کلیه قوانین زن ستیزی است که رژیم اسلامی ایران از همان آغاز قدرت گیریش به آنان تحمیل نموده است. آزادی زنان معیاری اساسی برای سنجش وجود آزادیهای دموکراتیک دریک جامعه‌ است.  برای بدست آوردن چنین موقعیتی؛ یعنی لغو قوانین زن ستیز و کسب آزادی زنان و رهایی از ستم و سرکوب، راهی جز سرنگونی جمهوری اسلامی ایران و بر چیدن تمام نهادها و ارگانهای سرکوبگر این رژیم،  و تلاش بی وقفه برای برقراری حکومتی دموکراتیک و سکولار، وجود ندارد. زنان آزادیخواه و باورمند به برابری زنان با مردان در امور سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی در خط مقدم مبارزه برای رسیدن به چنین اهدافی قرار دارند. در روز هشت مارس، همراه با بشریت آزادیخواه، خواست آزادی و برابری زنان با مردان را به جهانیان اعلام داریم.

گرامی باد هشت مارس

زنده باد آزادی و برابری انسانها

٧ مارس ٢٠٢١

وەڵامێک بنووسە

پۆستی ئەلکترۆنیکەت بڵاو ناکرێتەوە . خانە پێویستەکان دەستنیشانکراون بە *